ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ - Χριστουγεννιάτικο Της Κούλουρης [Χρήστος Μυλωνάς]

Η παρούσα ανάρτηση εκφράζει τις δικές μου απόψεις.

Δηλώνω λοιπόν ,περήφανη και τυχερή που βρίσκομαι σε αυτή την ομάδα. Μέσα σε αυτήν ήρθα σε επαφή  ξανά με την τέχνη , την δύναμη της οποίας είχα λησμονήσει.  Πώς ήταν άλλωστε δυνατόν να γίνει το αντίθετο; Όταν κάθε μέρα η ψυχή μου εφραίνεται ερχόμενη σε επαφή με ένα καινούργιο επίτευγμα των μελών της;

Στα χέρια μου κρατώ αυτή τη στιγμή ένα βιβλίο με τίτλο ¨Χριστουγεννιάτικο Της Κούλουρης". Στην κορυφή του βιβλίου με λιτά και μικρά γράμματα βρίσκεται το όνομα "Χρήστος Μυλωνάς". Για όσους δεν γνωρίζουν την θέση του στην ομάδα, είναι ένας από τους σκηνοθέτες μας.  Ανοίγοντας το δεν θα υπάρξει πουθενά γραμμένο το βιογραφικό του ή η φωτογραφία του παρά ευχαριστίες :

Η καταγωγή μου είναι από την Καλαμάτα αν και γεννήθηκα στην Αθήνα. Ωστόσο ήρθα Σαλαμίνα όταν ήμουν πολύ μικρή ακόμα. Στην πραγματικότητα η Σαλαμίνα είναι το "νησί μου". Στην Σαλαμίνα ανήκω. Δεν είναι ότι υποτιμώ ή δεν αγαπώ την Καλαμάτα ή την υπόλοιπη Ελλάδα, είναι απλά πως αυτόν τον τόπο γνώρισα , με τους δικούς του ανθρώπους εζησα και σε αυτά τα εδάφη ρίζωσα. Ήταν για εμένα λοιπόν αυτό το βιβλίο ένα πολύτιμο δώρο. Μια ευκαιρία να ζήσω για λίγο όλα αυτά που δεν μου επέτρεψε η ηλικία μου , ένας ευχάριστος τρόπος να μάθω όλα αυτά που δεν είχα μάθει. 

Αυτή τη χρησιμότητα είχε για εμένα το "Χριστουγεννιάτικο της Κούλουρης", γιατί αυτή την ανάγκη είχα. Δεν θα έχει όμως την ίδια χρησιμότητα για τον αδερφό μου ή το φίλο μου. Στον πρώτο θα το προσφέρω για ένα και μοναδικό λόγο, για να δει έστω και έτσι πως είναι ...

να ζεις

Να ζεις χωρίς facebook , χωρίς υπολογιστές ή ηλεκτρονικά παιχνίδια. 

Να ζεις με  λαχτάρα για την επόμενη μέρα

Να ζεις γεμάτος ενέργεια

Να ζεις κοντά στον θεό 

Να ζεις... παίζοντας

Να ζεις ως παιδί 

Είναι παιδί και θέλω να μάθει την αξία του ... να ζει. 

Στον δεύτερο, θέλω να το δώσω, γιατί απλά ξέρω πως έχει την ανάγκη να θυμηθεί. Τι να θυμηθεί; Μα φυσικά όλα εκείνα που έζησε και που η καθημερινότητα τον κούρασε τόσο , που τον απέκοψε από μια αγαπημένη του συνήθεια - Την Σκέψη-. 

Διδακτικό, Χαρμόσυνο , Ζεστό

Θα πω και κάτι ακόμα. Ίσως γελάσετε , ίσως και όχι.

Όταν ξεκίνησα να το διαβάζω ήταν νύχτα. 

Εκείνο το βράδυ κοιμήθηκα ύστερα από πολύ καιρό κάπως ανάλαφρα.

Εκείνο το βράδυ ονειρεύτηκα  ζυμώματα, χριστουγεννιάτικα τραγούδια και χαμόγελα

Ελπίζω εκείνο το βράδυ το όνειρο να έγινε πραγματικότητα για όλους μας.

Καλά Χριστούγεννα